چشم‌هایت را بشناس،
هر روز.

همهٔ خط‌ها کاملاً صاف و موازی‌اند. جابه‌جا بودن خانه‌های سیاه و سفید و خط باریک خاکستری بین ردیف‌ها، سلول‌های لبه‌یاب چشم را گول می‌زند و خط‌ها شیب‌دار دیده می‌شوند. این خطا اول روی دیوار یک کافه در بریستول دیده شد.

نوار از اول تا آخر یک رنگ است. مغز روشنایی هر چیز را نسبت به اطرافش می‌سنجد، نه به‌تنهایی. کنار پس‌زمینهٔ تیره، نوار روشن‌تر دیده می‌شود و کنار پس‌زمینهٔ روشن، تیره‌تر. به این «تضاد هم‌زمان» می‌گویند.

دو دایرهٔ نارنجی هم‌اندازه‌اند. دایره‌ای که بین دایره‌های بزرگ است کوچک‌تر و دایره‌ای که بین دایره‌های کوچک است بزرگ‌تر به نظر می‌رسد. مغز اندازه را در مقایسه با همسایه‌ها می‌فهمد. این خطا «ابینگهاوس» نام دارد.

هیچ نقطهٔ خاکستری‌ای وجود ندارد؛ تقاطع‌ها سفیدند. در گوشهٔ دید، سلول‌های شبکیه روشنایی را با اطرافشان مقایسه می‌کنند. تقاطع از چهار طرف سفید است و برای همین کمی تیره‌تر حس می‌شود. وقتی مستقیم نگاه می‌کنی، نقطه ناپدید می‌شود چون مرکز دید دقیق‌تر است.

هر دو خط دقیقاً هم‌اندازه‌اند. فلش‌های رو به بیرون خط را بلندتر و فلش‌های رو به داخل کوتاه‌تر نشان می‌دهند. این خطا «مولر-لایر» نام دارد و نشان می‌دهد مغز اندازه را از روی نشانه‌های اطراف حدس می‌زند.